Evimi çok seviyorum.
Sanki ruhu var! Azcık dağınıklık olsa huysuzlaşıyor.
Sanki prenses! Rengiyle haliyle ilgi istiyor.
Evimi seviyorum.
Uzun yıllardır ilk kez yalnız yaşıyorum.
Sanki bir odada evcilik oynuyorum.
Bir gün bu evi özleyeceğim biliyorum...
Buruk hissettiriyor artık hiçbir şeyin kalıcı olmadığını bilmek.
Bu tatlı kız benim.. Evim güzel evim!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder