Baba

Kızım, demiştin benimle yürürken

"Bil ki hata da yapsan yapmasan da baban hep seninle..."

Babacığım...

Böyle diyebilmek istiyorum

En çok seni bu kadar severken kırgın olmak zor geliyor

İlmik

Bir iplik atınca

Gerisi akarak sökülüyor

Örülmüş onca emek 

Patır patır dökülüyor 

Çocuk

Bilmesem olmaz mıydı?

Benimle ilgili mi gerçekten?

Neden kalbimi kırıyor?

Aptal yerine konmuşuz gibi

Hiç dürüst olunmamış gibi

Hiçbir şeye güven duyulmuyor

Şu tütsülük, tütsüler...

Hangi sevgilisinden bana kaldı?

Neden kalbimi kırıyor?

Bilmesem olmaz mıydı?

Ah baba

Bilmeden ölmek isterdim

Hiç bilmeden

Küçük Prenslere

Güller artık fanusta beklemiyor

Kendi keşfediyor dünyaları

Yoktu

Yerde oturduk.
O sırtını yaslamış
Ben dizlerime sarılmışım.
“Biliyor musun” dedim.
“Ben o gün çok bekledim seni,
Gelirsen ne söyleyeceğimi kurguladım hep”
Sigarasından acı bir nefes aldı
Bana gelmesin diye dudağını yana kırarak üfledi.
Yutkundum gözleriyle buluşunca.
“Böyle büsbütün kalbim kırıldı o gün”
Ellerime bakarak yaşlarımı kovmalıydım şimdi...
“Kendime kızıyordum bir de ne çabuk kırılıyorsun sen diye”
Ellerimi ayırdı

Parmaklarını parmaklarımdan sıkıca geçirdi
“Buradayım” dedi.

Koza

Sıkıştım

Boğuluyorum

Bugün uzun zamandır ilk kez 

Birine değil

Kendime yazıyorum 

Sıkıştım

Sığamıyorum

Kozayı yırtma vakti geldi demek bu

Kendim için

Kendimden taşıyorum 

Buruk

Dokunmadığımız insanlar

Uzaklarda hep iyi olsunlar

Yap-Boz

Birbirine uyumlu iki yapboz parçasıydık

Çevirsek tam oturmalı parçalar
Ama doğru yönü bulamadık

Gizemce

‘Çok tatlısın’ aslında 

‘Sana içim gidiyor’ demek!

Mektup

Genel olarak iyiyim

Rüyalar gördüm az önce 

Sen nasılsın?

Ellerin nasıl?

Ellerin nasıl aklımda bilemezsin

Boynun nasıl peki?

Sıcak dudakların?

Ben dışarı çıkınca kendimi her yansımamı çok beğeniyorum

Eve dönünce iyi anlaşamıyoruz kendimle

Böyle şeyler işte
Hayat çok hızlı akıyor

Senin burada olduğun mektupları okumak

Nasıl güzel

Nasıl can yakıyor

Göz yaşım bitti sanıyorum hep 

Bitmemiş bitmiyor