Uyku

"Biz" olduğunuz yatakta
"Kendi kendine" uyuyan bir bey
Tavanı gözlemeye mahkum bir ben...

Biz olup biz kalmak...
Ve birlikte uykuda kaybolmak...
Öyle az insanla mümkün ki...

Git

Aklıma geldi yerleşti
Kimbilir hangi şiirin bir köşesi
Baktım yine sen çıktın içinden
Gitmen, gitmem, gitmek gerek
ama gitmemiz değil...

Zaman Geniş

Anlar, anı oluyor sonra da anlatılası...

Koyu

Ben senin karanlığına dokundum...
Senin karanlığın.
Senin kuytun.
Ve beni katman katman içine aldığın dünyan...
Ben aslında kırık beyazdım
Benim kırıklarım.
Benim beyazım.
Dokunuşlarım öyle narin öyle incitmekten korkardı ki
Karanlığın bile gülümserdi bana.
Parmak uçlarımı öptün...
İçimize gömdüklerimizle yüzleştiğimizde
Evet korktum.
Senden korktum.
Ve korunmak için yine senin kollarına sığındım...
Beni kendinden bile sen korudun.