Dile Kolay

Anı biriktiriyoruz

Sizi bilmem ama benimkiler kum yığını gibi duruyor

Özlenen ve parlak taneleri de var

Taştan olanları da 

Bazen, ellerimi içine daldırıp dokunmak istiyorum...

İz

Hayatına giren insanların, hayatından çıkabildiklerini de gördükçe büyüyormuş insan…

Annen ve babanla beraberken sanki sonsuza kadar hep birlikte olacağınızı sanıyorsun. 

Senin hayatına dokunduysa bir insan, ondan asla kopulmaz sanıyorsun…

Sonra ölümle tanışıyorsun… Mutlak kopuşla… 

Zaman doluyor hayatına. 
Artık her yeni insan meğer o kadar gitmeye hazır geliyormuş işte.

S'es

Sigaramın kızıllıklarını izliyorum karanlıkta…

Katıydı bedeni

Sıcaklığını hissediyordum yanı başımda

Güçlü…

Ve sessiz..

Sigarasını yakışını seyrediyorum

Kaşları çatık..

Yan yana ve kilometrelerce uzak…

Sözcüklere dönüşse düşünceler, olduğundan daha küçük kalacaktı biliyorum

Sustuk…

Sessiz ve yan yana…

Gözyaşlarım süzülmüş ne bileyim…

Sildi…

Zarif bir duman süzülüyordu havada

“Sessizliği paylaşmak” diye düşünüyorum...

Birlikte, bambaşka yerlerde olsak da

"İyi ki buradasın" diye düşünüyorum..Sarıldık…

Ben uyudum

O gitti…

Teşekkür ederim…

Karanlık buluşmaya da böylesi yakışırdı değil mi?

Dedi Adam

    Senin yazman, huysuzluklar-fırtınalar konusunu düşünmeme neden oldu. Niçindi o huysuzluklar? Nedendi o fırtınalar?

    Sanıyorum birbirimizi daha çok, daha bol, daha doyasıya istediğimiz halde bunu elde edememekten. O güzelim sevişmelerden sonra kalkıp sokaklara çıkmak.. Beraber uyuyamadan, uyku kokusunu alamadan ayrılmak... Konuşacak, paylaşacak o kadar şey varken bunu yapamamak...

    Ve sanıyorum sevişmelerimizin öylesine hırslı, doyumsuz olmasının nedeni de aynıydı.