Yan yana uzanmış tavanı seyrediyorlar,
Beceriksiz sözcüklerle kurulmuş özür dileyişler aralarına girmiş uzanmış...
Kadın kollarını bağlamış.
Tavandan gözlerini ayırmadan:
-Boğazı görmek beni mutlu ediyor.
+Neden öyle söyledin?
-Metrobüsü düşündüm işte...Denizi görmek için çalışmamı...
Adam başını çevirip kadına bakıyor.
-Mavi çok güzeldi, öyle yazdım zaten:
"Mavi, insanı ağlatacak kadar güzel..."
+Neden güzelliğin içine olumsuzluk katıyorsun?
-İkisi birlikte güzel çünkü...
Sessizlik gelip yeniden aralarına uzanıyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder