İşaret parmağı yanaklarımı, yüzümü okşuyordu usulca…
“İnsan insanı üzemez” dedim…
Gözlerimi gözlerine diktim
“İnsan insanı mutlu da edemez…
Biliyor musun, sen kendini mutlu edersin
Ve yine sen kendini üzersin ancak…
Ben izin veriyorum senin etkinin üzerimde büyük olmasına
Korkma… Beni sevsen yeter ki…”
Burnumun ucunu öptü
“Sen küçüksün… Bilemezsin” dedi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder